Τετάρτη, 27 Απριλίου 2011

Παρασκευή, 28 Αυγούστου '10

"θυμάσαι που κάποτε σου είχα μιλήσει για αυτές τις νύχτες...;
αυτές που όλα θα θελα να ηταν αλλιώς...;
αυτές τις νύχτες που θα'θελα να είσαι εδώ
να μου συμπληρώνεις το μισό μου εγώ....;
εδώ και καιρό
ακροβατώ ανάμεσα στην αλήθεια και το ψέμα...
έχω βαρεθεί να καταστρέφω τις ημέρες μου για ανούσιους λόγους
το ξέρω πως κάποια στιγμή θα πέσω... δεν είναι η πτώση όμως αυτό που φοβάμαι...
το ξέρω πως δεν θα αργήσω να σηκωθώ ξανά, πάντα αυτό κάνω
ξέρω τις δυνατότητες μου, τι μπορώ να κάνω και τι όχι
·
και αν προσπαθήσω, μπορώ να πετύχω απίστευτα πράγματα...
όχι...όχι, άλλο πράγμα φοβάμαι.
ώρες ώρες όλα μοιάζουν ψεύτικα.
μπερδεύω τα πράγματα μες στο μυαλό μου και δημιουργώ ψευδαισθήσεις
μόνο και μόνο για να γίνω ευτυχισμένη...επιφανειακά
λένε πως δεν υπάρχει ευτυχισμένη ζωή, μόνο ευτυχισμένες στιγμές.
τους φωνάζω πως λένε ψέμματα.
άνθρωποι σαν εμένα το ξέρουν αυτό!
ένα βράδυ μου είπαν πως η ζωή είναι πολύ απλή και πολύ εύκολη
συνειδητοποίησα πως είχαν δίκιο, εμείς πάμε την ζωή μας όπου θέλουμε
και εγώ θα πάω την δική μου εκεί ακριβώς που πρέπει,
τώρα ξέρω τι πρέπει να κάνω.
λάβα οργή ξεχύνεται στα σωθικά μου,
δεν πρέπει όμως να το δείξω, γιατί ξέρω ποιος κάποιος θα πληγωθεί απ'αυτό...
ίσως και ο εαυτός μου
σύντομα θα βρω τον τρόπο να αποβάλλω αυτό τον θυμό και όταν το κάνω
θα γίνω τελείως όπως πρώτα.
το ξέρω ότι αυτή η ώρα δεν θα αργήσει.
και όταν έρθει, θα γίνω όπως ήμουν παλιά.
η διαφορά έχει ήδη αρχίσει να φαίνεται στην αύρα που εκδίδω
και θα το καταλάβεις, η διαφορά θα φαίνεται στα μάτια μου..."

2 σχόλια:

  1. ο άνθρωπος αλλάζει και μέσα σε λίγες ώρες, ή μάλλον όχι τόσο αλλάζει, πως να το πω, περισσότερο γίνεται αυτό που ήταν απ την αρχή...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή